Każdy z nas ma komputer, niektórzy wykorzystują go do pracy, inni do nauki, a jeszcze inni do rozrywki. Źle się dzieje, gdy zaczyna się zacinać, albo co gorsza podczas clutcha pokaże nam się bluescreen. Cała drużyna zawiedzona, a my musimy go uruchomić ponownie i czym prędzej wrócić do rozgrywki. Wówczas wyjścia są dwa – oddajemy komputer do serwisu, albo zabieramy się za niego sami.

Nasze zawody są stanowczo dla drugiej grupy osób, która nie boi się pogrzebać przy sprzęcie i dodatkowo, skutecznie go naprawi czy nawet samodzielnie zmodernizuje. Oto kilka faktów, o których nie można zapomnieć.

Wtyczka z gniazda – out

Głupota ale jak istotna. Nie ważne kiedy i gdzie grzebiemy przy sprzęcie, musimy zadbać o siebie. Nie otwieramy urządzenia bez wyjęcia wtyczki od zasilacza i wyjęcia baterii w przypadku laptopa. Wtyczkę można wyjąc bezpośrednio w zasilaczu, albo wypiąć wprost z gniazda sieciowego. Bardzo prozaiczna sprawa, ale uchroni nas i nasz sprzęt przed ewentualnymi dodatkowymi usterkami, ponieważ moglibyśmy coś gdzieś przypadkowo zewrzeć.

Mata antystatyczna + opaska

Gdy pracujemy nie ważne z jakim sprzętem, warto uzbroić się w matę antystatyczną i opaskę. Pozwoli to na uchronienie nas i sprzętu przed wszelkiego rodzaju naładowaniami. Opaskę podłączamy do maty, a matę krokodylkiem łączymy z charakterystycznym wystającym bolcem z gniazdka.

Zabezpieczenie karty graficznej

W większości pecetów, karta graficzna jest przykręcona do obudowy na śruby, przez co dobrze się jej trzyma. Po ich wykręceniu nie można zapomnieć o zabezpieczeniu gniazda PCI-E, które w zależności od płyty głównej albo trzeba wcisnąć, albo przesunąć. Pozwoli to na wyjęcie karty graficznej, bez uszkadzania żadnego z komponentów.

Pamięć RAM

Być może wiesz, albo i nie, pamięć RAM posiada wcięcie, które definiuje umieszczenie jej w gnieździe tylko w jednym położeniu. Aby poprawnie podłączyć RAM, należało by przed włożeniem jej w slot, zobaczyć, czy pozycja w której chcemy ją umieścić odpowiada – czy wcięcie w kości pokrywa się z plastikiem w slocie.

Procesor

Demontując procesor trzeba być bardzo ostrożnym, aby w przypadku gdy go już wyjmiemy, nie uszkodzić go ani jego gniazda. Jeżeli powyginamy piny – będzie ciężko to naprawić, a może się to stać nawet niemożliwe. Zalecamy wówczas oddanie sprzętu do informatyka, albo zegarmistrza. Zazwyczaj wprawne i precyzyjne oko fachowca dostrzeże problem i postara się go usunąć, choć w ekstremalnym przypadku, może się to nie udać, ze względu na powstałe szkody. 

Nic na siłę

Jest to złota zasada, której należy się trzymać. Jeżeli coś nie chce wejść, coś nie działa, warto wówczas sprawdzić czy typ złącza naszej części pokrywa się z złączami płyty głównej, czy wszystko dobrze podłączyliśmy itd. Jest wiele elementów na które trzeba zwrócić uwagę, dlatego jeżeli już coś chcemy robić, zaplanujmy na to więcej czasu, aby robić to spokojnie i w razie czego mieć możliwość natychmiastowego rozwiązania problemu. Warto też obejrzeć poradniki dostępne w sieci.

Dzisiejszy użytkownik nie wyobraża sobie używania jakiegokolwiek sprzętu komputerowego, bez interfejsu graficznego, gdzie wszystko może wyklikać myszką czy dotknąć palcem. Dzisiaj opowiemy o typach złącz, jakie występowały bądź występują w kartach graficznych do naszych komputerów.

AGP(Accelerated Graphics Port)

Złącze to używane było w starszych modelach płyt głównych i kartach graficznych. Standard ten oferował 32 bitową magistralę danych, która w wersji ostatniej – AGP v8 (v3.0) oferowała transfery na poziomie 2GB/s.

PCI Express

Magistrala szeregowa, która jest rozwijana do dziś. Pozwala ona na transfery z o wiele większą przepustowością. Wersja pierwsza przy użyciu szyny x8, pozwala na osiągnięcie tego, co AGP w najwyższej wersji. Z każdą kolejną generacją transfery podwajają się, co przykładowo w wersji trzeciej daje przy użyciu szyny x16 32GB/s, a w wersji czwartej – 64GB/s. Najnowsza zaprezentowana wersja to 7.0, co w 2025 roku ma dać transfer na poziomie 512GB/s.

Złącza do monitora

Gdy znamy już złącza do kart graficznych, warto będzie się przyjrzeć sposobom podłączenia monitora do nich.

D-SUB

Pod tą nazwą kryje się złącze, które wiele osób zna – VGA. Jest to najstarsze złącze analogowe używane do połączenia karty graficznej z monitorem. Wymagany do tego jest 15 żyłowy przewód męsko męski, który przykręca się w obydwu miejscach wpinania, dwoma śrubami. Jakość obrazu w dużej mierze zależy od jakości przewodu i jego długości.

DVI

Jedyne wyjście występujące w kilku wariantach a co za tym idzie, oferujące różne opcje przesyłu obrazu.

DVI-A – tylko do przesyłu sygnału analogowego

DVI-I – sygnał cyfrowy i analogowy

DVI-D – tylko sygnał cyfrowy

Aby było ciekawiej, występuje w dwóch wariantach: single i dual link, które różnią się maksymalnymi parametrami dla przesyłu obrazu, gdzie:

Single Link – 1920x 1200px – 60Hz

Dual Link – 2560x 1600px – 60Hz / 1920x 1080px 144Hz

DMS-59

Żadko spotykane złącze, często występuje w niskoprofilowych kartach graficznych. Z pomocą przejściówki pozwala na połączenie do dwóch monitorów. Pozwala na przesył obrazu o parametrach takich jak DVI-I Single Link.

HDMI

Najpopularniejszy dziś standard, umożliwiający zarówno przesył obrazu jak i dźwięku cyfrowego. Jako jedyny, pozwala także na dostarczenie sieci. W zależności jakie parametry obrazu chcemy uzyskać należy wówczas użyć odpowiednio oznaczonego przewodu:

– HDMI 1.4 – przepustowość: 10,2 Gb/s, max. rozdzielczość: Full HD/60 fps lub 4K/30 fps, brak obsługi HDR;

– HDMI 2.0 – przepustowość: 18 Gb/s, max. rozdzielczość: 4K/60 fps, obsługa statycznego HDR;

– HDMI 2.1 – przepustowość: 48 Gb/s, max. rozdzielczość: 4K/120 fps lub 8K/120 fps, obsługa dynamicznego HDR, kompresja obrazu.

Display Port

Kolejny standard umożliwiający przesyłanie cyfrowego sygnału wideo, wraz z dźwiękiem przestrzennym. Jest on mniej popularny, choć jest rozwiązaniem wydajniejszym od HDMI. Obsługuje również sygnał 3D. W wersji 1.2 oferuje jakość 4K przy 60Hz, a w wersji 1.3 8K/60Hz.